Zewsząd zlewają mnie reklamy specyfików paramedycznych a liczba aptek w okolicy dorówna niedługo liczbie oddziałów bankowych na Marszałkowskiej czy przy pl Wilsona. Czuję się bardzo chora. Boli mnie głowa, plecy, brakuje mi witamin itp. itd… A przecież nie zaszczepiam się na grypę. Strach pomyśleć, co będzie dalej.

Tak, bez apteki ani rusz. Na szczęście zawsze mam do niej nie dalej niż 10 minut spacerkiem. W okolicy zamieszkania mam do wyboru co najmniej siedem.  W drodze do pracy, zanim dojdę do metra (5 minut) mijam dwie. Po wyjściu z tegoż, zanim dojdę do celu (5 minut) mijam kolejne dwie. W sąsiedztwie jest dalszych pięć - a to tylko te, które widziałam.

Mogłabym to wykorzystać do podawania odległości. Na przykład: minie pani trzy apteki i już jest pani w kiosku. A jak odpowiedzieć na pytanie którędy do najbliższej apteki? Toż to proste jak drut. Nieważne, w którą stronę pani pójdzie, minie pani pięć banków i już zaraz będzie apteka. Przyzwyczajona do tego ubolewam na faktem ze w samym metrze nie mam niestety żadnej apteki w pobliżu. A właśnie tam przydałby mi się bardzo. Wokół pełno potencjalnych roznosicieli zarazków. Nie pogardziłabym też preparatem do zwalczania brzydkiego oddechu sąsiada, który kaszle prosto w moją twarz. W tak ciężkich warunkach mogę polegać tylko na swojej przepastnej torbie lub podziwiać reklamy leków no i oczywiście aptek internetowych.

Telewizja też o mnie nie zapomina. Reklam środków paramedycznych proponuje mi wcale nie jak na lekarstwo. I całe szczęście. Nie można przecież przewidzieć, w którym momencie tańca z gwizdami lub innego pasjonującego programu złapie mnie zgaga, biegunka czy wzdęcie. A wtedy: guzik z tańca. Dlatego właśnie troskliwe media dbają żebym wiedziała, co trzymać w domowej apteczce. Z tym ze moja zazwyczaj jest pusta. Skóra potrzebuje przecież nawilżenia od wewnątrz, kości wzmocnienia a to zapewnią mi tylko odpowiednie preparaty. A to, co zostanie wyjada mi mama, tak na wszelki wypadek.